Kadim zamanlarda...
etrafı ormanlarla çevrili olan bir ülke vardı...
çok uzak bir geçmişten beri...
tanrıların ruhu ile yaşamaktaydı.
O günlerde, insanlar ve hayvanlar uyum içerisinde yaşıyorlardı.
Ancak bir gün...
büyük ormanların çoğu yokedildi.
Geriye kalanlar, büyük ormanın..
ruhlarına bağlı olan, devasa havyanlar tarafından korunuyordu..
tanrıların ve..
iblislerin günlerinde.
Yakul! Hadi evlat.
- Kızlar! - Ashitaka!
Garip birşeyler oluyor. Acele etmelisiniz.
Bilge kadın herkesin bir an önce köye dönmesini istiyor.
- Ji-san'ın yanından geliyoruz. - Birşey gördünüz mü?
Evet, ormanda. Alışılmadık birşeyler var.
- Kuşların hepsi yokoldu.. - Ve hayvanlar da öyle.
Gözcü kulesine gidip Ji-san ile neler oluyor diye bakacağım. Şimdi siz üçünüz eve gidin ve acele edin.
Pekala. Dikkatli ol!
Orada birşey var..
Ji-san, sen de gördün mü?
Gördüm. İnsan değil.
Bilge kadın herkesi köye geri çağırıyor.
Orada. Bak.
- Bir tür iblis bu! - İblis mi?
Kaç, Yakul! Kaç!
Şehre doğru gidiyor. Onu durdurmalıyım.
Prens Ashitaka, bekleyin!
Dikkatli olun! Bu şey lanetlenmiş! Size dokunmasına izin vermeyin!
Yakul, buraya!
Ey güçlü lord, öfkeni dindir!
tanrı ya da iblis, her ne isen...
lütfen burayı barış içerisinde terk et!
- Canavar! - Hadi!
Geri çekil! Lütfen, şehrimizden uzaklaş!
Dur, lütfen! Dur!
Ayağa kalk!
Kaya!
- Kaçın! - Hadi! Acele edin!
- Onu öldürdü! - Ashitaka!
- Bilge kadını getirin! - Ateşi henüz uzaklaştırmayın.
Çabuk olun!
Ashitaka!
- Ona yardım edin. - İyi misin?
Kaya, dokunma. Bu yara şeytani.
- Prens yaralanmış. - Bilge kadın nerede? - Geliyor!
Hepiniz ondan uzak durun. Hepiniz. Herkes geri çekilsin.
- Ne yapacağız? - Şunu al ve yaranın üzerine dök, çocuğum. Yavaşça.
Ey nefretin ve öfkenin tanrısı...
Önünde eğiliyorum.
Öldüğün bu yerde bir tepecik oluşacak ve ayinimizi..
burada gerçekleştireceğiz.
Barış içinde git ve bize karşı nefret taşıma.
Tiksindirici küçük yaratıklar...
yakında hepiniz nefretimi hissedeceksiniz...
ve nasıl acı çektiysem, siz de çekeceksiniz.
Korkarım ki bu çok kötü.
Taşlar bana domuz tanrının uzaklardan, batıdan geldiğini söylüyor.
İçinde onu çılgına çeviren bir tür zehir varmış...
zehirli bir nefret kalbini ve bedenini etkilemiş..
ve onu şeytani bir canavara dönüştürmüş.
Prens Ashitaka?
Evet.
Herkese sağ kolunuzu gösterin.
Bu ne anlama geliyor?
Prensim, taşların size...
önceden söyleyeceği kaderiniz için hazır mısınız?
Evet. Uzun bir zaman oklarımı uçurarak bugüne hazırlandım.
Enfeksiyon tüm vücudunuza yayılacak, kemiklere de aynı şekilde.
Size büyük bir acı verecek ve sonra sizi öldürecek.
Bunu durdurmanın bir yolu yok mu?
Prens bu yarayı şehrimizi ve hayatımızı kurtarırken aldı.
Burada oturup, ölmesini mi izleyeceğiz?
Kaderinizi değiştirmezsiniz, prensim.
Ancak, eğer isterseniz yüzleşebilirsiniz.
Şuna bir bakın.
Bu demir top, Domuz'un vücudunda bulundu.
Onu inciten şey buydu.
Kendisine yol açmak için, kemiklerini kırdı ve yaktı.
Onu bir iblise dönüştüren şey buydu.
Batıdaki şehirde şeytani birşeyler oluyor, Prince Ashitaka.
Sizin kaderiniz, oraya gitmek ve nefretin açtığı gözler ile görebildiklerinizi görmek.
Belki laneti kaldırmanın bir yolunu da bulabilirsiniz.
- Anladınız mı? - Evet.
Biz Emishi'lerin son fertleriyiz.
İmparator'un kabilemizi yok etmesinin ve insanlarımızın..
doğuya sürülmesinin üzerinden 500 yıl geçti.
Bazılarımız buraya gelip yaşamayı sürdürdü..
ancak her yeni jenerasyon ile kabilemizin soyu gittikçe..
zayıflıyor ve azalıyor.
Şimdi de son prensimiz saçını kesmeli..
ve asla geri dönmemek üzere gitmeli mi?
Bazen tanrılar bize gülüyor mü diye düşünüyorum.
Kanunlarımız seni izlememizi engelliyor, Ashitaka.
Her ne olursa olsun, artık bizim için sonsuza dek ölü olacaksın.
Elveda.
Ashitaka.
Kaya, burada ne işin var? Yasak olduğunu biliyorsun.
Sence bu umurumda mı? Küçük kızkardeşini unutmaman için sana bunu getirdim.
Kristal hançerin. Kaya, bunu alamam.
Lütfen yanında taşı ağabey, seni koruyacaktır.
Bunu almalısın, lütfen almanı istiyorum.
unutmaman için.
Kaya, biliyorsun ki seni hiçbir zaman unutmayacağım.
Savaş mı var?
Hayır, bir katliam.
Nereye gidiyorsun? Gel buraya, seni korkak!
Silahları yok! Gelin!
- Bakın! Tepenin yukarısında! - Bu bir savaşçı!
- Yakalayın! Yakalayın onu! - Güzel! Başı benim!
Hey! Dur!
- Dur! - Kolum! Bana ne oluyor?
- Durdurun şunu! - Acele edin! Kaçmadan yakalayın!
Bırakın gideyim! Sizi uyarıyorum!
Bir iblis.
İzler gittikçe büyüyor.
- Hey, şuraya bakın. - O da kim?
- Onu daha önce hiç görmedim. - Çorba mı satıyorsunuz ? Eşek sidiği mi?
- Hayır, geldiğini görmedim. Kafamı çevirdiğimde oradaydı. - Anne, bak!
Sonunda geldi demek.
Bu yeterli olur mu?
Hey, şuna bak. Beni soymaya mı çalışıyorsun? Bu para değil..
Pirinçlerimi geri ver, seni adi hırsız.
Afedersin ama şuna bir göz atabilir miyim?
Al bakalım.
Aman Tanrım! Seni salak karı, bu saf bir altın parçası.
Yine de para istiyorsan, pirinçlerin değerini öderim ve bu parçayı senden alırım.
Ne diyorsun? Güzel insanlarım....
bir dövizci bize bu küçük şeyin değerini söyleyebilir mi?
Hayır mı? Pekala.
Sadece bir rahibim, ama diyebilirim ki bu en aşağı üç çuval pirinç eder.
Evet, bu doğru. Belki daha da fazlası.
-Hey, bekle bir dakika. Nereye gidiyorsun? -Esas sen nereye? Altınımı geri ver!
Hey! Acelen ne? Hemen gidemezsin.
Daha yeni tanıştık.
Pirinçleri aldık ve hiç bir sorun yok.
Az konuşan birisin. Anlıyorum. Pekala, bana teşekkür etmeyide mi düşünmüyorsun?
Benim için bir zevkti. Aslında ben sana teşekkür etmeliyim.
Anladın, saldırı da yakalanmıştım. O samuraylara neler yaptığını gördüm.
Bir iblis gibi savaşıyorsun. Böyle dövüşmeyi nereden öğrendin?
Takip edildiğimizi anladığını görüyorum.
Bu yüzden altın parçalarını her yerde göstermemeliyiz.
Biz uyuyana kadar bekleyecekler, sonra da boğazımızı kesecekler.
Ne kadar hızlı koştuğumuzu gösterelim mi ha ? Ne dersin ?
Demek, şeytani yaratık, devasa bir domuz şeklini aldı.
İzini batıdan, dağlara..
samurayların halka saldırdığı yere kadar sürdüm, fakat sonra--
İzini kaybettin. Hayat bu. Şurayı görüyor musun?
Birkaç yıl önce buraya geldiğimde, küçük, şirin bir kasabaydı.
Ama sonra bir sel baskını..
ya da toprak kayması belki de bir yangın.
Kesin olan bir tek şey var, o da herkesin öldüğü.
Bu günlerde, öfkeli hayaletler etrafımızda geziniyor--
Savaşta ölenler, hastalıktan ve açlıktan ölenler ve kimsenin umursamadıkları..
Lanetlendiğini mi söylüyorsun? Eee, ne olmuş yani? Bu koca dünya lanet zaten.
Kasabada savaşarak hata yaptım. Benim yüzümden iki insan öldü.
Samuray haydutlar. Biraz kazanırsın, biraz kaybedersin. Tabağını ver.
Demek istediğim, herkes ölür evlat. Bazıları şimdi, bazıları sonra.
Fahişeden, imparatora kadar. Hah.
İmparatorun, sonsuza dek yaşaması için ona yardım..
edecek kişilere, tepenin tamamı kadar altın vereceğini duydum.
Güzel bir tabak. Buna benzeyen bir tane daha görmüştüm.
Emishi insanlarını duydun mu? Kırmızı geyikler sürdüklerini söylerler.
Ok uçlarını da taştan kullanırlarmış, aynen senin gibi.
Ne yazık ki, bunların hepsi 500 yıl önce olurmuş.
Endişelenme. Kimseye nereden geldiğini söylemeyeceğim.
Neyse, kızartmak için daha büyük bir balık tutmalıyım.
Daha önce böyle birşeye rastladın mı?
- Hiç görmedim. - Dev domuzda bulundu.
Onun içerisindeydi. Ve eminim ki bu demir top onu öldürdü.
Buranın batısında, dağların üzerinde bir yer var..
Ormanın ruhlarının yaşadığı yer ve insanlar için çok tehlikeli.
- Oraya gitmek kesinlikle ölüm olur. - Ormanın ruhu mu?
Oradaki yaratıkların hepsinin devasa boyutlarda olduğunu..
ve zamanın başlangıcından beri yaşadıklarını söylemeliyim.
Görüşmek üzere dostum.
Hadi! Yürüyün!
Hadi! Yürü! Hadi!
- Hadi! - Yüklemeye dikkat edin!
İt şunu!
Pirinçleri ne kadar hızlı eve yetiştirirsek, o kadar erken yeriz. Acele edin!
Kurtlar-- bu tarafa doğru geliyorlar!
Öküzlerin paniklemesine izin vermeyin! Sakin olun! Pozisyonlarınızı alın!
Barutunu kuru tut. Menziline girene kadar bekle.
- Hazır. Ateş! - Ateş!
- İkinci atışa hazır. Ateş! - Ateş!
Bu O'muydu? Yeterince büyük değiller.
Onlar sadece yavrular. Annelerini görene kadar bekle.
Neredeler?
Bu Moro!
Hadi.
Onu öldürdük!
Onun bir tanrı olduğunu unutuyorsun. Bundan daha fazlasını görecek.
- Şüphesiz biraz daha yaralanmıştır. - Yola çıkıyoruz.
Peki uçurumdan aşağı attığı adamlara ne olacak?
Öldüler. Yaşayan bir yere gidiyoruz.
Hala nefes alıyor.
Dayan.
Benim adım Ashitaka! Doğudan, uzak diyarlardan geldim!
Siz kadim tanrılar mısınız? Ormanın ruhunun diyarı burası mı?
Git burdan.
Yardım edin!
Bir kodama. Burada onlardan görebileceğimi hiç düşünmemiştim.
Yavaş ol. Yaranın daha kötüye gitmesini istemezsin değil mi?
O bir ağaç ruhu. İyi şans getirir. Ormanın sağlıklı olduğunun bir işaretidir.
Ama lordlarını ve efendilerini üzerimize sürecekler.
Ne demek istiyorsun? Az önce gördüğüm kurtlarımı söylüyorsun?
Hayır, gerçek bir canavar diyorum, dev gibi, kocaman bir geyik...
bazen insan suratına bürünüyorlar ve gece olduğu zaman diyorlar ki--
Nereye gittiler?
Bak! Takviye kuvvetleri! Lanetlendik!
- Oh, hayır! - Eğer Yakul korkmuyorsa...
endişelenecek birşey yok demektir.
Küçük, ormanınıza gidecek yolu bize gösterme nezaketinde bulunur musun?
Bayım, bence cidden geri dönmeliyiz.
Merak ediyorum, acaba buradan canlı çıkabilen bir insan evladı olmuş mudur?
Nehrin karşı tarafında şirin bir patika var.
Şu anki yolumuz karşıya geçmemiz için çok elverişli ve dostunun yaraları çok kötü durumda.
Eğer zamanında ulaştıramazsak, hiçbir şansı kalmayacak.
Hey, küçük dostum, bize yolu mu gösteriyorsun yoksa daha fazla kaybolmamızı mı sağlıyorsun ?
Lütfen, bayım. Eve gitmemize yardımcı olduklarını pek sanmıyorum.
Oh, aman Tanrım, onlardan binlerce var.
Şuna bak. Bu Anneleri olmalı.
Güzel, yaşlı bir ağaç.
Burası büyülü.
İzler kurtların ve kız da onlarla.
Burası dördünün yaşadığı yer olmalı.
Bayım, sanırım yanlış bir yoldan girdik.
Bu yer tanrılar ve iblisler için.
Sanırım güvendeyiz. Biraz dinleneceğiz.
Daha da mı iz var?
Neyden yapılmışlar ise...
onları belirgin yapıyor.
Bayım! Neler oluyor? İyi misiniz?
Uh, bayım, orada ne oldu öyle? Aniden suratınız bembeyaz oldu.
- Sizi burası hakkında uyarmıştım. - İşte.
- Başka birşey gördün mü? - Ne gibi?
Boşver.
Biraz daha dayan. Neredeyse evindesin.
Onu başarısızlığa uğrattım.
Gitti... Her ne ise.
Bu çok garip. Bir anda hafif gelmeye başladı.
Kolum, a-- acımıyor.
İyileşti! Hayır, hala kırık.
Bayım, haklıydınız! Dediğiniz gibi eve dönmeyi başardık.
- Burası bir kale. - Lady Eboshi'nin demirkasaba'sı.
Burada, kumlardaki madenlerden demir yaparız.
Hey, oradakiler! Merhaba! Benim!
- Şuraya bakın! - Merhaba!
- Birileri ormandan çıktı. - Bu kurt kız mı?
Bakın, benim!
Kohroku, öküz güdücü!
Bu Kohroku! Yaşıyor! Kohroku yaşıyor!
Bu doğru. Kohroku hala yaşıyor
Hadi gidip, bakalım.
Sessiz olun! Kesin şu sesi!
Hesapları saymaya çalışıyorum burada, kapayın çenenizi!
Duymadınız mı? Kohroku ölümden geri dönmüş.
Ne?
Oradalar! İşte orada!
Hadi. Yavaş olun.
Bu kadar.
- Bu inanılmaz. - Diğerleri nerede, Kohroku?
- Evet. Oğlum seninle mi? - Ah, korkarım ki, tek başarabilenler bizleriz.
- Muhafızlar asla ölmez. - Çekilin bakayım.
Tuhaf kostümlü adam bu, efendim-- Sizce, kim olabilir?
- Yabancı olduğu apaçık belli. - Ona dikkat edin.
Herkes beni dinlesin! Bu yabancı hayatımızı kurtardı.
Tüfekli askeri buraya kadar taşıdı.
Ona minnettar olmalısınız.
Hey, koluma dikkat et.
Olduğun yerde kal!
Adamlarımızı bize geri getirdiğin için sana minnettarım, yabancı...
ama kötü birşeylerin kokusunu alıyorum.
Yasak ormandan geçerek, buraya neredeyse bizim kadar hızlı geldin.
Üstüne üstlük, bunu iki yaralı adamla beraber yaptın..
- ve şimdi de benim sana inanmamı mı bekliyorsun-- - Kohroku! Kohroku!
- Yaşıyorsun! - Toki, aşkım!
İşte bu çok güzel! Bu halinle öküzleri nasıl güdeceksin?
- Ama canımın içi-- - Beni çok korkuttun!
Sakın bana "canımın içi" deme. Kurtların seni yemesini isterdim.
Belki o zaman gerçek bir koca bulabilirdim.
Tatlım, bunu daha sonra tartışsak olmaz mı?
Toki, güzel dileklerini başka bir zamana sakla.
Ya sana ne demeli Gonza, muhafızların iyi bir lideri olarak...
her zaman tehlike geçtiğinde savaş alanına varır ve volta atarsın.
- Bir parça bile iş yapmıyorsun. - Bunlar tamamen uydurma.
Teşekkürler yabancı. Kocam tam bir salaktır, ama eve sağ salim döndüğüne memnun oldum.
Bu çok rahatlatıcı. Onu, evine getirerek hata yapmışım gibi hissetmeye başlamıştım.
Söylesene, neden maskeni çıkarmıyorsun?
Çok yakışıklı olduğuna bahse girerim.
Gonza?
Yabancıyı daha sonra bana getir.
Ona şahsen teşekkür etmek istiyorum.
- Kohroku. - Ahh, evet?
Geri döndüğüne sevindim, ve beni affet.
- Ah, peki. - A-Ah, leydim. Ona böyle şeyler söylememelisiniz.
Eğer hoşgörülü olursanız, daima size ayak bağı olur.
Umarım sen de beni affedersin, Toki.
Sorumlusu benim. Bunların olmasına asla izin vermemeliydim.
Oh, sorun değil. Leydim, eğer orada olmasaydınız...
kurtlar herkesi yiyecek, ve hepimiz yeni kocalar bulmak zorunda kalacaktık.
Biraz dinlen, yolcu. Seni bu sabah göreceğim.
Vaov! Hey, yakışıklı değilsin, muhteşemsin!
Çekin!
İşte! Bilirsiniz, kurtlarla savaştılar ve pirinçleri getirdiler.
Lafı kes! icraat görelim.
- Orada mı? - Evet, orada. - Nerede?
İşte şurada.
Toki haklıymış. Yakışıklı.
- Evet, fena değil. - Ama çok genç.
Bu seni daha önce durdurmadı.
Sessiz olun! Bugün birkaç askerimizi kaybettik.
Evet! Burada birsürü muhteşem adam var, tatlım!
Daha dikkatli bakınca sığırlar görüyorum ben.
Dinle, yabancı. Neden bizim yerimize gelmiyorsun?
- Bu pis kokulu ahırda kalmak istemezsin. - Evet!
Bakın bayanlar. Gece yediğiniz tüm pirinçleri buraya getirmek için hayatımızı tehlikeye attık, bu yüzden laflarınıza dikkat edin.
Pirinçlerin ücretini ödemek için kim demir yapıyor peki? Ha? Söylesene.
Evet, siz domuzlar uyurken biz körükleri pompalıyoruz!
Aslında, eğer sizin için sorun yaratmazsa bayanlar, çalıştınız yeri görmek isterim.
- Gelir misin? - Gece çalışacağız.
- Pek sorun olmaz. - Ve saçlarımızı yıka.
- Çekingen davranma. - Sakın unutma. Seni bekleyeceğiz.
Onlarla pek samimi olmazsan iyi olur, bilirsin.
Leydi Eboshi onları kötülükten kurtardı. Bu yüzden böyle şeyler hoşlarına gidiyor.
Eee, mutlu kadınlar, mutlu bir şehir demektir derler.
Mutlu mu? Ha! Burada o tür bir kadın mı var?
Onlar gibi kadınlar, bu rezillik. Demiri kirletiyorlar.
Leydi Eboshi keraneleri gezerek, bulabildiği
tüm fahişeler ile antlaşma yaptı.
Leydimin nazik bir kalbi var, hepsi bu.
- Sen ağzındaki lokmayı bitir, yaşlı adam. - Evet, bu doğru.
O geldiğinden beri herşey tamamen değişti.
Evet. Tanrılardan bile korkmuyor.
Vay, Nago ile kapıştığı yeri görmüş olmalısın. Haklı mıyım?
- Nago kim? - Nago mu kim?
Devasa savaş tanrısı. Tüm ormanın hakimiydi.
Dağlarda iken hiçbirimiz oralara yaklaşamazdık.
Hiçbirşey yapmıyordu ama aylarca kıçının üzerinde oturup, öfkeli bir domuz grubuna bakıyordu.
Hı-hı. Şehrin altındaki kumlarda, demirler tükenmişti.
Bu yüzden dağın altındaki demirlere ulaşmaya çalıştık...
aslında Nago'nun bununla bir sorunu yoktu.
Asıl sorun, dağı, demir için kazmaya başlamadan önce..
ağaçları kesmemiz gerekiyordu, domuzları öfkelendiren de buydu.
Hiç acı hissetmiyor.
Ve sonra birgün, Leydi Eboshi savaşçıları ve tüfekleri ile çıka geldi.
Genç adam, ne oldu?
Kolunu inciten birşey mi var?
Hayır. Sadece domuz tanrıyı düşünüyordum.
Onun nasıl nefret dolu olarak ölmüş olması gerektiğini düşünüyordum.
Beklettiğim için üzgünüm yabancı.
Bu iyi bir demir.
Yarının teslimati arkamızdayken koşuyoruz.
- Biraz dinlenin. Diğerlerine de söyleyin. - Peki, efendim.
Bazıları senin kurt kız ya da Lord Asano ve samuraylarının casusu olduğunu düşünüyor.
Dışarıda gözü bu demirde olan birsürü insan var.
Sormamda bir sakınca görmezsen, niye burdasın ?
Bunu hatırlayacağına inanıyorum.
Dev bir domuzun kemiklerini parçaladı..
etlerini çürüttü ve onu bir canavara dönüştürdü.
Onunla dövüştüm ve bu yüzden kolumdaki iz ile lanetlendim...
ve yakında beni öldürecek.
Nereden geliyorsun? Daha önce ona benzer kırmızı bir geyik görmemiştim.
Çok uzun bir yoldan geliyorum.
Sana daha fazlasını anlatamam.
Leydimin sorusuna cevap ver, yoksa seni ikiye bölerim!
Ne yapmayı planlıyorsun? ve tam olarak ne için buradasın?
Nefret ile açılmış gözlerle görmek için.
"Açılmış gözler"?
Bu herşeyi açıklıyor. Gel. Sana bütün sırlarımı göstereceğim.
- Bu akıllıca mı leydim? - Gonza, yerime bak.
Burası benim bahçem. Hiçbir köylü buraya gelmeye cesaret edemez.
Sırlarımı öğrenmek istiyorsan beni izle.
İyi akşamlar.
Şimdilik sadece bu kadar yaptık, leydim.
- Hala çok ağır. - Belki de yeteri kadar nazikçe tutmadınız?
Leydim, eğer daha hafif yaparsak, dağılacaktır.
Halledeceğinize inanıyorum. Benim için değiller. Buradaki diğer kadınlar için.
Görülmeye değer birşey olacak.
Bu, onlardan dizayn etmelerini istediğim en son tüfek.
Buraya getirdiklerimiz çok ağır çıktı.
Bunlar orman yaratıklarını öldürecek ve en kalın samuray zırhlarını delip geçecek.
Dışarıda dikkatli olursan iyi olur genç adam. Leydi Eboshi dünyayı yönetmek istiyor.
Sizi bu kadar zorladığım için üzgünüm. Daha sonra şarap yollayacağım.
Ooh, bu çok iyi olur.
İlk önce domuzun ormanını ondan çaldın, sonra onu bir iblise çevirdin.
Şimdi ise daha da ölümcül silahlar yapıyorsun. Daha ne kadar nefret ve acıya ihtiyacımız olduğunu düşünüyorsun?
Evet, domuzu vuran bendim, ve üzgünüm sana acı çektirdim.
Cidden çok üzgünüm.
Gerizekalı domuz. Lanetlenmesi gereken bendim, sen değil.
Beni öldürmek isteyen sağ elin mi, Ashitaka?
Eğer laneti kaldıracak olsa, bırakırdım seni öldürsün sağ elim.
Ama öldürse bile öldürmeyi bırakmayacak değil mi?
Hayır, bırakmayacak. Huzur bulması için hepimizi öldürmesi gerekiyor.
Leydim, Osa birşey söylemek istiyor.
Affedin leydim...
ama bu gencin gücünü hafife almamalısınız.
Senin gibi genç bir adamın, öfkesinin nasıl birşey olduğunu biliyorum...
keder ve acizliğini de, ama..
intikamını Leydi Eboshi'den almamalısın.
Bir tek o bizi...
insan olarak görüyor.
Bizler dışlananlarız. Dünya bizden nefret eder ve korkar.
Ama o-- o bizi yanına aldı...
çürüyen vücudumuzu yıkadı ve bandajladı.
Osa?
Hayat çok dertli.
Zor. Dünya lanetli.
Ama yaşamak için bir neden bulabilirsin.
Üzgünüm. Hiçbirşey hissetmiyorum.
Oh, gelmeye devam edecekler.
Her gece, fidan dikip...
dağları tekrar orman haline getirmeye çalışıyorlar.
Burada kal. Ormanın ruhunu öldürmeme yardım et, Ashitaka.
Bunu yaparsın değil mi, ormanın kalbini öldürürsün?
Hayvanlar kadim tanrısız, aptal yaratıklardan daha fazlası olamayacaklar.
Orman temizlendiği ve kurtlar yok edildiği zaman...
bu tenha yer dünyanın en zengin şehri olacak...
ve Prenses Mononoke insanlığa dönecek.
- Prenses Mononoke mi? - Hortlakların, yaratıkların ve kadim...
tanrıların ruhlarının prensesi.
Kurtlar onun ruhunu çaldı, ve şimdi de beni öldürmek için yaşıyor.
Efsaneler, büyük orman ruhunun kanının herşeyi iyileştireceğini söyler.
Belki zavallı dışlanmışlarıma da derman olur.
Hatta belki üzerindeki laneti bile kaldırabilir, Ashitaka.
Leydim?
Bu silahla ateş ederken nasıl hissettiniz? Daha iyi?
İpek kadar pürüzsüz. Dünyayı yönetmek için birebir.
Ancak kadınlar için hala ağır durumda.
Pekala.
Bizler madenin kadınlarıyız.
- Bakın, burada kimler varmış. - İyi akşamlar. Biraz da ben çalışsam sorun olmaz değil mi?
Eh, sanırım olmaz.
Afedersin. Deneyebilirmiyim?
Sorun yok. Bırakta denesin.
Ama-- Ama--
Yorulduğun zaman, yerine ben geçerim.
Eh, pek uzun sürmeyeceği kesin.
- Upps! - Kimononu sıkı tutsan iyi olur bayan.
Etkilendim, ama asla bu tempoyla devam edemezsin.
- Bu zor bir iş, değil mi? - Hı-hı!
Emin ol, vardiyalarımız dört gün sürüyor.
- Burada zor bir yaşam sürüyor olmalısınız. - Evet. - Sanırım. Evet.
Ama şehirde bir kerane fazlası ile çalışmakta, ha?
Evet. Burada istediğimiz kadar yemek yiyoruz ve erkekler bizi rahatsız edemiyor.
Biz istemediğimiz sürece.
- Hayır! - Ama yarın gidemezsin.
- Biraz daha kalamaz mısın? - Burada kalıp, çalışabilirsin.
Hepinize teşekkür ediyorum, ama ormanda bulmam gereken biri var.
Burada.
Kurtlar geliyor. Bu kurt prenses!
Acele edin!
Dur! Bekle!
Seninle dövüşmek istemiyorum! Ben dostum!
İşte! Orada! Çatıda!
Acele edin! Leydi Eboshi'nin peşinde!
- Birileri durdursun şunu! - Demirhane'ye gidiyor!
Ateşe kömür atmaya devam edin! Tüfekçiler setlere!.
- Hadi! Gidelim! Yürüyün! - Onu tam istediğimiz yerde yakalayacağız! - Herkese bir silah!
Herkes demir kasabayı korusun!
- Toki, çatıda. - Telaşlanmayın.
Pompalamaya devam edin. Ne olursa olsun, ateşin sönmesine izin vermemeliyiz..
- Tek başına mı? - Evet. Kaçamaz.
Onu kıstırdık. Biliyorsunuz bu sefer amacı sizi öldürmek.
Göreceğiz bakalım. Hadi.
Leydim için yer açın!
Beni duyuyor musun yaratıkların prensesi?
Eğer istediğin ben isem, işte buradayım.
Öldürdüğümüz hayvanların intikamını almak istiyorsan eğer...
güzel, burada seninle tanışmak isteyen iki tane bayan var.
Onlarda intikam almak istiyorlar; kurtlarının öldürdüğü kocaları için.
Dışarı çık, seni küçük cadı! Kocam senin yüzünden öldü!
Herkes yoldan çekilsin!
Tüfekçiler, ateşe hazır olun!
Bu bir tuzak. Hayır! Bekle!
Kurt tanrıların prensesi! Sakın aşağıya inme! Ormana geri dön!
Beni dinle, lütfen! Hayatını boşa harcama!
- Onu durdurayım mı? - Rahat bırak.
- Ne yapmak istiyorsa yapsın. - Ama--
Vuruldu! Onu yakaladık!
Geride dur. Bir kurtun kafasını kessen bile hala ısırabilecek kuvveti vardır.
- Ne? - Düştüğü yere nişan alın.
Tamam.
Ateş serbest!
- Geber! - Hayır! Geri çekilin!
Neydi bu lanet şey?
Uyan.
Hayır!
- Derisini yüz! - Öldür onu, leydim! Öldür onu!
-İyi misiniz efendim? Yardımcı olabilir miyim? -İyiyim. İyi!
- Yaklaşmayın bana! Dağılın! - Peki efendim!
Tamam efendim!
Hain! Kurtların casususun değil mi?
Geri çekil!
- Dur! - Çekil yolumdan.
- Ne yaptığını sanıyorsun evlat? - Elini çek.
Kızın hayatı artık benim.
Sana iyi bir eş olacağından eminim.
İçinde bir iblis var. İkinizin de içinde var.
Herkes baksın! İşte nefretin görüntüsü budur.
Sizi ele geçirdiğinde yapacağı şey budur.
Beni canlı canlı yiyiyor, va çok yakında beni öldürecek!
Korku ve öfke sadece onun büyümesini hızlandırıyor.
Senin şu lanetinden sıkılmaya başladım, Ashitaka.
Şu lanet şeyi kesip atmama izin ver!
- Leydim! - Leydi Eboshi!
Biri buraya gelsin ve onu alsın.
Leydim!
Endişelenme. Sadece biraz sarsıldı. İyi olacak.
Leydi Eboshi?
Bana gelince, gidiyorum, ve kurt kızı da yanımda götüyorum!
Oh, hayır, gitmiyorsun! Kimse leydi Eboshi'ye böyle davranamaz!
Kımıldarsan ateş ederim!
Kiyo, ne yapıyorsun?
Nasıl olur da hala yürüyebilir?
- O iyi mi? - Evet, efendim leydim güvende.
Birisi silahımı getirsin! Tüfekçiler meydana, çabuk!
Buradan canlı çıkamayacaklar!
Toki, buraya gel.
Ne-- Ne oldu?
Bayım, geçmenize izin veremem.
Kapıların kapatılması emredildi. Açılamaz.
- Lütfen geri dön. - Adamlarımızı bize getirdiğin için minnettarız.
- Sana zarar vermek istemiyoruz. - Lütfen!
Bu sabah bu kapıdan yürüyerek girdim.
Şimdi de aynı şekilde çıkacağım.
Aptal olma. Bu kapıyı açmak için 10 adam gerekir.
Kes şunu! Kendini öldüreceksin.
Açılıyor.
Çekilin yoldan!
Kurtlar saldırıyor! Çakmaktaşı!
O iyi! Prensesiniz benim yanımda güvende!
Orada durun, onu getireceğim! Hadi Yakul.
Teşekkürlerimi sunuyorum.
İyi sanşlar, yabancı.
Durun!
Bırakın onu! O benim!
Onu kendi insanları vurdu. Ölüyor.
Neden onu öldürmemi engelledin? Hala yaşıyorken söyle.
Seni öldürmelerini istemedim. Nedeni bu.
Ölmekten korkmuyorum. İnsanları ormanımdan çıkarmak için herşeyi yaparım.
Seni ilk gördüğümde bunu anlamıştım.
Ve senden korkmuyorum! Onu koruduğun için seni öldürmeliyim!
O kadın bir şeytan, ve beni onu öldürmekten alı koyacak hiçbirşey yok.
Hayır. Yaşa.
Bu kadar yeter! Seni daha fazla dinlemeyeceğim!
Çok güzelsin.
Ne var San? Suratını ezmemi ister misin?
Maymun kabilesi.
Pekala! Ne istiyorsunuz?
Maymunlar! Kurt klanına nasıl böyle bir saygısızlık yapmaya cüret edersiniz?
Burası bizim ormanımız.
İnsan. Onu bize verin.
İnsanı bize verin ve gidin.
Pençelerim sizi yakalamadan siz gidin.
- Gitmeyeceğiz. - İnsanı yiyeceğiz.
Evet, insanı yememize izin verin.
Deli misiniz? Maymun kabilesini bu kadar değiştirecek ne oldu?
Ne zamandan beri maymunlar insan eti yiyiyor?
Eğer insanı yersek, gücünü çalacağız...
ve diğer insanları buradan kovacağız.
- İnsanı bize verin. - Kesin şunu.
İnsanların gücüne onları yiyerek ulaşılamayacağınızı biliyorsunuz.
Bunu yaparsanız insanlardan bile kötü birşeye dönüşürsünüz.
Fidan ekiyoruz. İnsanlar kesiyor. Orman geri gelmiyor.
Eğer insanları öldürürsek, ormanı kurtarırız.
Pes etmemelisiniz. Bir yolunu bulacağız. Ormanın ruhu bizimle.
Fidan ekmeye devam edin, birgün onları yeneceğiz.
Ormanın ruhu savaşmayacak. Hepimizi öleceğiz.
Kurt kızın umrunda değil. O bir insan.
Yeter! Kafanı koparacağım şimdi senin, geveze maymun.
Durun! Bekleyin! Geri gelin!
Onları yalnız bırakın!
Onlar için endişelenmeyin. Herşey yolunda.
Siz ikiniz devam edin. Ben burada kalıp, insan ile ilgileneceğim.
- Geyik ne olacak? - Evet.
Yiyebilir miyiz onu?
Hayır, yiyemezsiniz. Eve gidin!
Buraya gel. Merak etme. Ben dostum.
Utanma. Sana zarar vermeyeceğim. Onu taşımak için yardımına ihtiyacım var.
Lütfen?
Çok zekisin. Ada'ya ayak basmaktan daha iyi değil mi?
İnsan gibi kokuyorum.
Nereye istersen gidebilirsin. Artık özgürsün.
Sonunda. Orada işte. Gelin ve görün. Acele edin.
Çabuk, sizi aptallar. Bu geceyürüyen. Burada, bu kokuşmuş..
hayvan derilerinin içinde oturmamızın nedeni bu.
Ama efendim, yapamayız. Bakın şuna, günah bu.
Ha! Bir de kendinize batının en büyük avcıları diyorsunuz.
Bakın. Elimizde, imparatordan gelen bir mektup var...
Ormanın ruhunun kafasını kestiğimizi affeden bir mektup.
Efsaneler gün, gece olduğunda orman...
ruhunun geceyürüyen'e dönüştüğünü..
ve güneş doğduğunda eski haline geldiği söyler.
Bakın! Gördünüz mü? Dönüşüyor.
- Şuna bir bakın, Efendi Jigo. - Ne o?
Orada.
Bak. Onlardan yüzlerce olmalı.
Bu domuzlar bu bölgeden değil.
Buraya gelebilmek için aylardır yolculuk ediyor olmalılar.
- Bu Okkoto! - Olamaz.
100 yıl önce ölmüş diyorlar.
Bu kesin o. O eski dişleri biliyorum.
Ve yanında tüm kabileyi getirmiş gibi görünüyor.
Bizi gördü! Çabuk gidelim burdan!
Hadi, sizi korkaklar! Yürüyün! Daha hızlı!
Saçma yaraları gitmiş.
Yakul.
İz hala duruyor.
Sonunda uyandın. Biliyorsun, Yakul'a gerçekten çok şey borçlusun.
Bunca zaman boyunca yanından hiç ayrılmadı.
İsminin Yakul olduğunu nereden biliyorsun?
Kendisi söyledi, ve bana senin,--
köyünün, insanlarının ve ormanının hakkında çok şey anlattı.
Ormanın ruhu seni hayata geri döndürdü.
Yaşamanı istiyor.
Çok garip bir rüya gördüm. Altın bir yaratık vardı.
Ye bunu.
Çiğne.
İnsanları öldürüp, ormanı kurtarmak için buradayız.
Neden insanlar burada, Moro?
Bu günlerde insanlar heryerde.
Kendi dağınıza geri dönün. Onları orada öldürün.
Kızın adı San, benim kızım.
Onları burada öldüreceğiz. Bu ormanı kurtaracağız.
Diğer insan neden burada?
Vurulmuştu, ve sonra büyük ruh yaralarını iyileştirdi.
- Bu adam düşmanımız değil! - Ormanın ruhu onu kurtardı mı?
Bu iğrenç yaratığın hayatını mı kurtardı?
Neden Nago'yu kurtarmadı?
Ormanın bekçisi o değil miydi? Neden?
Ormanın ruhu can alır ve can verir.
Ölüm va yaşam sadece onundur, yoksa siz domuzlar bunu unuttunuz mu?
Yalan söylüyorsun! Onun hayatını kurtarması için orman ruhuna yalvarmış olmalısınız!
- Ama Nago için yalvarmadınız değil mi? - Nago ölmekten korkuyordu.
Şimdi, ben de göğsümde zehirli bir insan mermisi taşıyorum.
Nago kaçtı, ve karanlık onu aldı.
Ben burada kalıp, ölümümü düşünüyorum.
Anne, lütfen orman ruhundan seni kurtarmasını iste.
Yeteri kadar yaşadım, San.
Yakında orman ruhu benim sonsuza kadar dinlenmeme izin verecek.
Bunca yıl ormanı korudun! Seni kurtarmalı!
Bizi kandıramazsınız. Nago büyük ve güçlüydü.
O hiçbirşeyden kaçmaz. Siz kurtlar onu yemiş olmalısınız!
Kes! Ağzından çıkanı kulağın duysun, seni pis domuz.
Dağın tanrıları, lütfen beni dinleyin.
Nago buradan çok uzaklarda öldü, ve onu öldüren bendim.
Bir tür iblis haline gelmişti.
Bir gün köyümüze saldırdı.
Eğer kanıt istiyorsanız, elime bakın, bana dokunduğu yere.
Buraya ormanın ruhuna, laneti üzerimden kaldırması için yalvarmaya geldim.
Mermi yarasını iyileştirdi ama iblis'in izi duruyor.
Önce ruhumu parçalara bölecek, sonra beni öldürecek.
Okkoto, sonunda söz dinleyecek bir domuz.
Hayır Lord Okkoto, bekleyin! Lütfen, onu yememelisiniz.
Ah, sen Moro'nun insan evladısın değil mi?
- Senin hakkında birşeyler duymuştum. - Körsünüz.
Geri çekil. Onu yemeyeceğim.
Sorun yok, San. Lordum Okkoto...
Nago'nun ölümü hakkında ne söylediysem hepsi doğrudur.
Sana inanıyorum, ve sana bunun için teşekkür ediyorum, genç adam.
Kabilemizden böyle bir iblisin çıkması beni üzdü ve utandırdı.
Ey güçlü lord, Nago'nun lanetini üzerimden kaldırmanın bir yolu var mı?
Bu ormanı terk et, bir daha ki karşılaşmamızda seni öldürmek zorunda kalacağım.
İnsanlara karşı kazanamazsınız. Silahları hepinizi öldürecek.
Kabileme bak, Moro.
Küçüldük, ve aptallaştık.
Yakında, insanların yemek için avladıklarından..
daha fazlası olamayacağız.
Herşeyi tek bir savaşta riske mi ediyorsunuz? İnsanların istediği de bu.
Kurt klanının yardımını istemiyorum.
Her birimiz ölse bile...
insanların hiç bir zaman unutamayacağı bir savaş olacak.
Ormanın ruhu.
Hadi! Öküzlerinizi birlikte tutun! Acele edin!
Hazır. Biraz daha yakın. Ateş!
Kolum!
- Doldurun! Ateş! - Saldırın!
Hazır--
Güzel, sanırım biri bugün arabulucu olmak zorunda kalacak.
Tüfekçileri al ve tepelerin arkasına saklan.
Peki efendim.
- Gidelim. - Sizi çağırana kadar orada kalın.
Hadi! Öküzleri hareket ettirin! Demirkasaba'ya dönmek zorundayız!
- İşte oradalar! - Nerede? - Geçitten geliyorlar!
- Avcılar hazır efendim. - Mükemmel. Aferin, evlat.
Herkesi haberdar edin. Hemen yola koyulacağız.
Peki efendim.
- Merhabalar, Jigo. - İmparator ensemde...
ve sen Lord Asano ile savaş oyunu oynamak ile meşgulsun.
Ve Lord Asano'nun burada olması ile bir alakan yok değil mi?
Tabii ki yok. Neden böyle birşey düşündün?
Demirimin yarısını ona verirsem, ateşkes teklif etti.
Bu doğru mu? Eh, açgözlü piçin teki değil mi?
Ama her zaman aynı, demiri almasına izin vermemelisin.
Dinle Eboshi, domuzlar savaş için toplanıyorlar.
Ve bunun ne anlama geldiğini biliyorsun. Bana bir sözün var.
Ormanın ruhunun kafasını bana getirdiğin zaman...
geri dönecek ve Lord Asano'yu beraber yok edecektik ha?
Dikkat edin, leydim! Bir atlı geliyor! İçeri girin!
Hmm, iti an çomağı hazırla, Lord Asano'dan bir kurye.
Misafirlerimiz var. Hareketlerinize dikkat edin, bayanlar.
Tamam efendim.
Tekrar hoşgeldiniz, leydim!
Vhoa! B-Bekle! Adamlarıyla bile konuşmayacak mısın?
Leydi Eboshi, demirkasabanın efendisi!
Size Lord Asano'dan bir mesaj getirdim.
Yiğitçe ve güzel savaştınız.
Şimdi kapılarınız açın ki sizinle konuşabileyim.
Seni aşağıdan gayet güzel duyuyoruz.
Leydim bu dağı tanrılardan, domuzlardan ve yaratıklardan uzaklaştırdı!
ve şimdi birşeyler değerli, siz de bunu istiyorsunuz!
- Pekala, alamayacaksınız! - Bu ne küstahlık! Siz bayanlar biraz saygı öğrenmelisiniz!
- Saygı mı? O da ne? - Biz hiç saygı görmedik...
doğduğumuzdan beri!
Demirimizden biraz mı istiyorsunuz? İşte geliyor!
Gerçekten zorlular. Orman tanrılarıyla ya da samuraylar ile savaşacaklar.
Pek umurlarında değil. Onlar şaşırtıcı bir çete, kızların.
- Keranelerde harcandılar. - Biz kimseden emir almayız.
- Bir parça kağıt için çok etkileyici. - Eh, bilirsin
bana çevredeki en iyi avcı ve tuzakçıları getirdi.
Hatırla değerli leydim, biz bir tanrının peşindeyiz, hayvanın değil.
- Kızlar gelin buraya. - Evet, leydim? Ne oldu?
Bu kağıdın kimden geldiği hakkında herhangi bir fikriniz var mı? İmparator'un kendisinden.
- Bu güzel. O kim? - Önemli biri mi?
- Ciddiyim. O kim? Bilmeli miyiz? - Evet! Gerçekten zorlular.
- Teşekkür ederim. - Peki leydim.
Hergün ağaç kesiyor ve demir için kazıyoruz...
orman ve yaratıklar zayıf düştü.
Benim yolumdan yaparsak kimse ölmez, Jigo.
Dinle, bana borçlusun ve ben onu almaya geldim.
Tüfekçilere ihtiyacın olduğu zaman, yolladım ve tüfekçiler olmadan demirkasabayı kaybederdin.
Oh, üzgünüm. Tehdit eder gibi mi oldu?
İmparatorun şu, ormanın ruhunun kafasının ölümsüzlük...
bahşettiği ile ilgili olan kocakarı hikayesine inandığını söyleme.
İmparatorun neye inandığı hakkımda bir bilgim yok.
Ben sadece kambur bir rahibim. Sadece geçinmeye çalışıyorum.
Sözlerimi tutarım. Zaten domuzlarla daha önce savaşmıştık.
Moro ve kurtlarına nazaran öldürmek daha kolay.
Bu yüzden tepenin arkasına sakladığın karanlık tipleri geri çağırabilirsin, Jigo.
Demek yakalandım Oh, sadece birşey daha leydim.
Buraya bir yabancı geldi mi?
O genç biri, güzel, büyük, kırmızı bir geyik sürüyor.
Geldi ve gitti.
Kötü görünen bir çete, bana sorarsan.
Bu adamlar normal avcılar değiller.
- Katiller. - Katiller mi?
- Leydim, en azından birkaçımızın sizinle gelmesine izin verin. - Evet, o adamlara güvenemezsiniz.
- Onlar yabancı. - Evet doğru. Eğer birşeyler yanlış gider de burada sıkışıp kalırsak ne olacak?
- Size yardım edemeyiz. - Erkeklerden daha iyi ateş ettiğimizi siz söylediniz.
Tam olarak sizi demirkasaba'da istememin de nedeni bu.
Orman tanrıları ile başa çıkabilirim. Beni endişelendiren insanlar.
Orman ruhu öldüğünde, ne olacağını bilmiyoruz.
Jigo, yaratığın kafası ile tatmin olacak mı...
yoksa ardından demirişlerime de gözünü dikecek mi?
Jigo'nun tüfekçileri bize karşı gelebilir...
ve eğer böyle birşey olursa, savaşmanız için herbirinize ihtiyacım olacak.
Hatırlayın, erkeklere güven olmaz.
Onun asaleti için endişelenmeyim.
Her zaman yanında olup, onu koruyacağım.
- Bizim de korktuğumuz bu zaten. - Ne?
Kadın bile olsaydın, gene salak olacaktın!
Biliyorsun, her zaman atlayabilirsin, evlat
Herşeyi bitirebilirsin.
Yakında gücüne tekrar kavuşacaksın, iz genişleyecek ve seni öldürecek.
Haftalarca uyumalıyım gibi hissettiriyor.
San'ın yanımda olduğu, bana bakıcılık yaptığı bir rüya gördüm.
Uykundan çığlık atarak uyanmanı ummuştum.
Böylece kafanı kopararak seni susturacaktım.
Burası çok güzel bir orman. Okkoto ve domuzları hareket etmeye başladılar mı?
Evet, domuzlar ilerliyorlar.
Ağaçlar ölüyorlarmış gibi ağlıyorlar, ama sen onları duyamazsın.
Ben burada kalıyorum. Ormanın acısını dinleyeceğim...
göğsümdeki merminin acısını hissedeceğim..
ve sonunda o kadının kafasının pençelerimde olduğu günü hayal edeceğim.
Moro, neden insanlar ve orman birlikte yaşayamıyor? Neden bu savaşı durduramıyoruz?
İnsanlar son savaş için toplanıyorlar.
Silahlarındaki ateşler hepimizi yakacak.
Ya San'a ne olacak? Planın ne, seninle ölmesine izin vermek mi?
Tipik. Bencil. İnsan gibi düşünüyorsun.
San benim kızım. O, kurt klanından.
Orman öldüğünde, o da ölecek.
Onu serbest bırakmalısın! O bir kurt değil! İnsan!
Sessiz ol çocuk!
Bir tanrı ile nasıl böyle konuşmaya cüret edersin?
İnsan ebeveynleri ormanı kirletirken onu yakaladım.
Bebeklerini ayaklarıma attılar ve kaçtılar.
Onu yemek yerine, kendi evladım gibi yetiştirdim.
Ve şimdi benim zavallı, çirkin, güzel kızım...
ne insan ne de kurt.
- Ona nasıl yardım edebilirsin? - Bilmiyorum.
Ama en azından yaşamanın bir yolunu buluruz.
Nasıl? San'a mı katılacaksın yoksa insanlarla mı savaşacaksın?
Hayır. Yapılacak herşey sadece daha fazla nefrete neden olacaktır.
Yapabileceğin hiçbirşey yok, evlat.
Yakında iz büyüyecek ve seni öldürecek.
Güneş doğduğunda burayı terk et. Geri dönersen, seni öldürürüm.
İyi hissediyor musun?
İyiyim, sana ve orman ruhuna teşekkür ederim.
Pekala.
Yakul, seni endişelendirdiysem özür dilerim.
Sanırım bacaklarım hala zayıf, ha?
Çok sessiz. Dostlarımız küçük kodamalar nereye gitti acaba.
Ah. Demirişlerinin kokusunu alabiliyorum.
Yolu gösterdiğin için teşekkürler! Senden bir iyilik daha isteyeceğim!
Lütfen bunu benim için San'a verir misin?
Gidelim.
Kötü kokuyor ve gözlerimi yakıyor.
Onları istediği de bu. Koku alma duyularımızı köreltmeye çalışıyorlar.
Gene o lanet kadın.
Burada olduğumuzu biliyor.
- Bu bir tuzak hem de salakça bir tuzak. - Ne?
Domuzları ormandan çıkartmaya çalışıyorlar.
- Hayır. - İnsanlar birşeyler planlıyorlar.
O halde, Okkoto'yu hala durdurmak için zamanımız varken onu bulalım yoksa hepsi ölecek!
Okkoto çok inatçı. Dinlemeyecek. Hiçbiri dinlemeyecek.
Belki tuzak olduğunu bile biliyorlardır. Domuzlar gururlu bir ırk.
Bir tanesi bile hayatta kalsa, hala savaşmaya devam edeceklerdir.
- Neden ağaçları kesiyorlar? - Onları öfkelendirmek için, bu onları aptallaştıracaktır.
Anne, gitmeliyim. Okkoto, kör.
Onun gözleri olmalıyım. Anlıyor musun?
Yapman gerekeni yap.
Biliyorsun, o genç hayatını seninle paylaşmak istiyor.
Ondan nefret ediyorum! Tüm insanlardan nefret ediyorum!
Ashitaka'dan, benim için mi?
- Hoş. - Siz ikiniz San'la kalın.
- Ben orman ruhuna gitmeliyim. - Pekala. Gidelim.
Moro kabilesi sizinle birlikte savaşmaya geldi.
Lord Okkoto'yu nerede bulabilirim?
İyi şanslar, dostum.
Sesler demirkasaba'dan geliyor.
Gidelim!
- Dur! Sen kimsin? - Yine Samuraylar.
- Sana dur dedim! - Çekilin yoldan!
O da neydi öyle be?
Oklarınızı harcamayın. Hepsini kesiyor.
- O adam artık bir ölü. - Ateşi kesin. Ateşi kesin!
- Toki, şuraya bak. - Olamaz.
- Bu Ashitaka. - Demek hayalet değilmiş.
- Ashitaka! - Toki!
- İyi misiniz? - İyiyiz.
Lord Asano'nun samurayları adamlarımız burada yokken bizi pusuya düşürmeye çalıştılar.
- Bizi indirebileceklerini sandılar. - Ama onlara gösterdik!
- Kesinlikle! - Leydi Eboshi nerede?
Tüm elverişli erkekleri aldı ve orman ruhunu öldürmeye gitti.
- Burada sıkıştık. - Leydi Eboshi'ye bir mesaj bile iletemiyoruz.
Orman ruhu. Bu patlayıcıları açıklıyor.
Hey bayım, yayınız ve oklarınız hala bende!
Pelerinini ve eyerini de aldığını söylemeyecek misin?
- Oh, söyleyecek miyim? - Oh, sen işe yaramazsın.
Çok teşekkürler Kohroku. Size biraz yardım getirmeye çalışacağım. Dayanabilir misiniz?
Endişelenme! Her zaman üstlerine kaynar demir dökeceğiz.
- Leydi Eboshi'yi geri getir! - Ve çok uzun sürmesin!
Kaçırdım. Nehrin karşısından botlar getiriyorlar!
Git ve Leydi Eboshi'yi bul. Dayanabileceğimiz kadar dayanacağız.
Geri döneceğim! Söz veriyorum!
- Burada olacağız! - Dikkatli ol!
Yakalayın! Şu adamı durdurun!
Görünüşe göre bizim peşimizdeler. Hızlan, Yakul.
Siz ikiniz, şuradan!
Yanan hayvan eti.
Yakul!
Geri çekilin!
Yaranı göster bana.
Burada kalmalısın. Beni bekle. Senin için geri geleceğim.
Sana burada kal dedim!
Neredeyse geldik, dostum.
Kim var orada?
Bana verilen emir, yabancıların buraya girmemesi.
Pekala, ama ben demirkasaba'dan geliyorum
Leydi Eboshi'ye bir mesajım var. Onu nerede bulabileceğimi söyleyin.
Eboshi kadını burada değil. Mesajını bana söyle. Ona ulaşmasını sağlarım.
Onunla konuşmalıyım. Şimdi, o nerede?
Ge-- Gerçekten sen misin? Hala yaşıyorsun, delikanlı?
Adamlarınız benden daha zorlu zamanlar geçirmiş gibi görünüyor.
-Her gün dostlarımızı toprağa gömüyoruz. -Oh, çok korkunçtu, korkunç.
- Demirkasaba saldırı altında. - Ne?
Kadınlar ve dışlanmışlar iç duvarlara doğru geriliyorlar.
- Pek fazla zamanımız yok. - Samuray piçleri.
Asano bizim demirkasaba'dan ayrılmamızı bekliyormuş.
Şimdi, Leydi Eboshi'yi bulmalıyım.
Orman ruhunu avlamaya gitti.
O halde, biri onu durdurmalı onu geri çağırın.
Eğer bitirdiysen, buradan gitmeni isteyeceğim. Sizlerde kazmaya devam edin!
- Bekle! Demirkasaba'ya ne olacak? - Bu doğru! Orası bizim evimiz!
Bizden ne yapmamızı bekliyorlar, demirkasaba'yı terk etmemizi mi?
- Genci duydunuz! Harcayacak zamanımız yok. - Leydi Eboshi'ye haber verin!
Orman çok büyük. Hiçbir kurye'nin onu bulmasına imkan yok!
- Pekala, o zaman bir avcı yollayın! Onlar başka ne işe yararlar ki? - Onu bulun!
Leydi Eboshi, Jigo tarafından kullanılıyor.
Bana şunu söyler misin. Domuzlarla savaşırken, yanlarında hiç kurt var mıydı?
- Um-- - San'ı gördün mü-- uh, kurt kızı?
Hiçbir fikrim yok. Domuzlar üzerimize geldiğinde zifiri karanlık vardı.
O ordaydı. Onu gördüm. Ön safhalarda savaşıyordum.
Herşeyi gördüm, herşeyi.
- Ne oldu? - Emin değilim!
Herşey bir anda oldu. Kabus gibiydi.
Jigo'nun askerleri, domuzlara yem olmamız için bizi ön safhalara koydu.
Ayaklarımızın altındaki patlayıcılar için bizi uyarmadılar...
ya da kafamıza düşen bombalar için.
O nerede? San nerede?
Sakin ol. Seni buradan çıkarmaya çalışıyorum.
Orada bir kurt var! Hey, acele edin! Genç efendi, ne yapıyorsun?
- Neler oluyor? - Yürüyün! Sen ne yaptığını sanıyorsun?
Leydi Eboshi'yi bulmam gerek. Bu kurt onu bulmam için bana yardım edebilir.
Onların tarafındasın değil mi, evlat?
Çekilin önümden!
Hepiniz için en önemli olan şey ne? Orman ruhunun kafası mı yoksa kasabanızı kurtarmak mı?
Bu dartlar zehirli.
Bu kadar yeter!
Artık köleleriniz değiliz!
Hadi! Şunu üzerinden kaldıralım! Hepimiz aynı anda!
- Hazır? - Kaldırın! Kaldırın!
Kaldırın! Kaldırın!
Dikkat edin!
Bataklığı geçtikten sonra, biz gelmeden nehri ele geçirin.
- Tamam! - Dikkatli ol. Leydimin yanındaki tüfekçiler Jigo'nun adamları.
İşte. Al bunları. Gittiğim zaman, daha fazla işime yaramayacaklar.
Onlarlar git, Yakul. Ona iyi bakın!
San'ı bul! Eboshi'yi de bulacağımız yer orası!
Hadi. Yürüyün. Düz devam edin. Bugün bu işi bitireceğiz.
- Efendim. - Evet? Ah, onları buldunuz mu?
Okkoto kötü yaralandı, ama o ve kurt kız orman ruhuna gitmek için kendilerine yol açıyorlar.
Yardımını istemek için gidiyorlar değil mi? Peşlerinden gidin...
ama uzakta durun, orman ruhunu ürkütüp, kaçırabilirsiniz.
Peki, efendim. Anladım.
Domuz'un kanını yüzüne sürmüştü değil mi?
Ah-hah, meslek sırrı. İnsan koklamak istemiyorum.
Orman ruhunun göletine geldik sayılır. Biraz daha kaldı.
Devam edin.
Bu da neydi?
Lord Okkoto, birşeyler var. Devam etmeliyiz.
- Orada birşey var. - Ama ne? Havada kan kokusu var, hissedemiyorum.
- Sizin olduğunuzu bilmeliydim! - Bunu siz yaptınız.
Sizin yüzünüzden, orman ölecek!
Yanılıyorsunuz! Biz ormanı kurtarmak için savaştık! Bize teşekkürünüz bu mu?
- Kötü şeyler getirdiniz! - Kötü şeyler geliyor, insan da değil, hayvan da.
''insan da değil, hayvan da'' diyerek ne demeye çalışıyorsun?
- Geliyorlar! - Hepimizin sonu!
Savaşçılar.
Geri geldiler.
Savaşçılarım!
Benim için ölüler diyarından geldiler.
- İleri, savaşçılarım! - Lord Okkoto, dinleyin!
- Orman ruhunun göletine doğru! - Lord Okkoto, hayır, bekleyin!
Hayır, Lord Okkoto! Savaşçılarınız size geri gelmedi.
Onlar insanlar, kokularını gizlemek için savaşçılarınızın derilerini yüzüp, giymişler!
Bu bir numara!
Anlamıyor musunuz? Bu, onları orman ruhuna götürmemiz için yapılmış bir aldatmaca!
Dışarı çık, orman ruhu! Eğer buranın gerçek efendisi isen...
savaşçılarıma güç ver ve insanları öldürelim, zafer kazanalım!
Durun, Lord Okkoto, lütfen! Dinlemelisiniz!
San, etrafımızı çevrelediler. Okkoto'nun işi bitti. Onu bırak!
Hayır! Nago'ya olduğu gibi, onun da iblise dönüşmesine izin veremem!
İnsanların orman ruhuna tuzak kurduklarını anneye söyle.
O, ne yapacağını bilir.
Acele etmelisin, ya da bu hepimizin sonu anlamına gelecek!
Git şimdi.
Geri çekilin yoksa ölürsünüz!
Ve tüm orman sizin ne olduğunuzu görür!
Ashitaka?
Geri çekilin!
Öfkelendim!
İçimde ateşler büyüyor.
Onunla dövüşmelisin! İblise dönüşmene izin verme!
Lord Okkoto!
Bu ne?
- Bu San mı? - Tehlikede.
Gidelim.
Yanıyorum.
Hayır! Bir iblise dönüşmek istemiyorum! Lütfen dur, Okkoto!
Çok yavaşsın! Atla!
Bir kurt!
Eboshi!
Sen devam et!
Eboshi! Sana söylemem gereken birşey var!
- Ateş etmeyin! - Ne istiyorsun?
Lord Asano'nun samurayları demirkasaba'ya saldırdı!
Kadınlar sayıca üstünler! Uzun süre dayanamazlar!
Orman ruhunu boşver!
Adamların çoktan demirkasaba'nın yolunu tuttu, ama senin önderliğine ihtiyaçları var!
Bunun bir yalan olmadığının kanıtı nerede?
Yalan mı? Komik olma! Sana neden yalan söyleyeyim?
Orman tanrılarınını öldürmemem için. Onun yerine samurayları öldürmemi istiyorsun.
Hayır! Benim istediğim orman ve insanların huzur içinde yaşaması!
-Kimin tarafında acaba? - Geri dönelim mi?
Kadınlar artık kendi başlarına. Onlar için herşeyi yaptım.
Kendilerine bakabilirler.
Kohroku'nun bahsettiği gölet orada. Yaratık yakınlarda biryerde olmalı.
Dürüstlük vakti, çocuklar, gözlerinizi açık tutun.
Neden o kadına ihtiyacımız var, efendim?
Bir tanrıyı öldüreceksen, bırak kirli işini başkaları yapsın.
Moro, ne oldu sana? San! Benim, Ashitaka!
San!
Ashitaka!
Okkoto. İblis haline gelmiş.
Git buradan, çocuk.
Benimle dövüşün ve orman ruhu asla gelmesin.
Lord Okkoto, öfkeni dindir!
Ey güçlü lord, bırak kızı alayım! Sana yalvarıyorum! Lütfen, gitmesine izin ver!
San! Orada mısın? Benim, Ashitaka!
San!
Durdurun onu! Herşeyi berbat edecek!
San!
Ashitaka!
- San! - Ashitaka!
Gücümün geri kalanını o lanet kadının...
kafasını koparmak için saklıyordum, ama San'ı kurtarmalıyım.
Saflarınızı yakın tutun! Bombalarınızı kullanın!
Ona dokunmayın. O artık bir tanrı değil.
Konuşamıyorsun bile, değil mi?
Tebrikler çocuklar. Şimdi, geri çekilin ve yaralıları da buradan uzaklaştırın.Hadi gidin.
Oh, ne tiksindirici bir manzara.
Hmm.
Bu o.
Kızımı geri ver, iblis.
Ashitaka, sevdiğin kızı kurtarabilir misin?
Orman ruhu.
Eboshi! Ateş etme!
Ha?
Eboshi! Düşmanın orman ruhu değil.
- Ama bu onu öldürmeliydi. - O bir tanrı. Bir atıştan fazlası gerekir.
San!
Ölme.
Anlamıyorum. Büyük orman ruhu hayatlarını aldı.
Ha?
- Çabuk! Değişmeye başladı. - Şimdi herkes dikkatlice izlesin.
Bir tanrı nasıl öldürülür şimdi göstereceğim--
ölümün ve yaşamın tanrısı.
Önemli olan ondan korkmamak.
Hayır! Dur!
Eboshi!
Öleceksin!
Başardı! Acele edin! Başını alın!
Hadi,Jigo! Kutunuzu getirin!
Hamalların hepsi öldü! Hadi! Çabuk!
Ruhun vücuduna dokunmadığınıza emin olun! Tüm yaşamınızı sizden emer!
İşte! Söz verdiğim gibi ruhun kafası!
Dikkat edin!
- Leydim! - Sana söylemiştim. Bir kurtun kafası hala ısırabilir
Hadi! Bu-- Buradan gidiyoruz.
- Çabuk! - Geliyor, efendim!
- Koşun! - Koşun!
- Gonza, Ada'ya gitmemiz gerek! - Ada mı? Ben yüzme bilmem.
O zaman sadece yürü.
Onu bana ver! Boğazını keseceğim!
Öcün alındı. Annen bunu yaptı. İşte.
- Leydi Eboshi. - Yardım et.
Şefkatini harcama. Of!
Toki'ye seni demirkasaba'ya geri getireceğime dair söz verdim.
Başını arıyor. Burada kalamayız.
San, bize yardım etmelisin.
Hayır! Sen, onların tarafındasın! Her zaman öyleydin!
Bu lanet kadını al ve buradan defol!
- San? - Asla! Siz insanlardan nefret ediyorum!
Evet ben insanım San, ve sen de öylesin.
Kes şunu! Ben bir kurtum, duydun mu?
- San? - Yaklaşma!
Üzgünüm. Durdurmaya çalıştım.
Bitti. Herşey bitti. Orman öldü.
Hiçbirşey bitmedi. İkimiz hala yaşıyoruz. Şimdi, bana yardım edecek misin San?
Hey, bekleyin! Geri dönün! Bize yardım edin!
Küçük bir kriz ve paniklediler.
Ne yapıyorsunuz? Bu taraftan!
Bakın! Kafa hareket ediyor!
Onu bize çağırıyor!
- İşte al, Toki. Artık daha fazla sıkışmaz. - Teşekkürler.
- Çok sessiz. - Asana gündoğumunu bekliyor.
Acaba genç adam Leydi Eboshi'yi buldu mu.
Onun için endişelenme. Onu buldu, sorun yok.
Tepeden bir iki dakika içinde çıka gelirler.
Koca sersem. Seni neden sevdiğimi sorma. Hey, Kohroku!
Oh, bırak uyusun Toki, hala yapabiliyorken.
Ha?
- Bu da ne? - Bilmiyorum ama hoşuma gitmedi.
Bu geceyürüyen!
Herkes yerlerini alsın!
- Toki, bize doğru geliyor. - Kaçın! Gitmeliyiz!
Hayır! Leydi Eboshi'ye demirkasabayı koruyacağımıza dair söz verdik!
Bakın! Orada! Geri döndü!
Herkes dışarı çıksın! Büyük ruhun kafası kesildi ve onu geri istiyor!
Eğer siyah sızıntı size dokunursa, ölürsünüz!
Göle doğru koşun! Su onu yavaşlatacak!
Leydi Eboshi ve adamları gölün karşı tarafındalar.
Hepimizi öldürmeden önce ona kafasını geri vermeye çalışacağım. Acele edin!
- Çok geç! - Ne yapacağız? Ne? - Hepimizi öldürecek!
- Asla dışarı çıkmayacağız! - Bu kadar yeter! - Ha?
Herkes göle doğru koşsun ve sakin olun.
- Hadi. Çabuk. Gidelim. Daha hızlı. - Hasta ve yaralıları taşıyabiliriz.
O yoldan değil! Durun!
Mahvolduk. Demirhane yandığında herşey bitecek, bu demirkasaba'nın sonu olacak.
Hala yaşıyoruz, Kohroku. Bir şekilde halledeceğiz. Şimdi, gidelim.
Oradalar!
Hadi!
Durun orada!
Oh, ikinizde yaşıyorsunuz. Oh, ne kadar hoş.
Yaratığa kafasını geri vereceğim. Kutuyu yere bırakın ve geri çekilin.
Kafayı geri vermek mi? Hadi, evlat. Aptal olma.
Ya peki güneş doğduğunda ne olacak? Bak.
O, beyinsiz, şişkin, hayat emen bir ölüm tanrısı.
Ama güneş doğduğunda tarihe karışacak, kötü bir rüya gibi.
Efendim, geliyor! Buradan gitmeliyiz!
Bak, herkes herşeyi ister. Dünyanın tarzı bu.
- Ama aslında almış olabilirim. - Beni, seni öldürmeye zorlama.
Oh, canım, duyanda çok kolay birşeymiş sanacak.
Gerçekten sakinleşmelisin!
Yürüyün!
- Ashitaka! - Yakaladım.
Herşey kontrol altında!
Bu çok kötü.
Efendim, etrafımız sarıldı!
- Hadi, güneş! Doğ! - Kutuyu aç!
Görmüyor musun? Bunun için çok geç!
Neden onunla konuşarak nefesini harcıyorsun ki?
İnsan elleri onu geri getirmeli!
Uyarmadı demeyin.
Orman ruhu!
Sana, başını geri veriyoruz!
Al ve huzurlu ol!
Eh, güzel, onun dikkatini çekti değil mi?
- Sanırım herşey bitti. - Bakın, erkekler!
- Merhaba! - Erkekler! Erkekler geri döndü!
- Merhaba! Merhaba! - Gerçekten başarabildiğimize inanamıyorum. Evimizi tekrar görebileceğimizi hiç sanmıyordum.
- Leydim! Buradasınız! - Dikkatli olun. Hanımefendi yaralandı
Bakın! Demirkasaba'nın üzerine düşüyor!
Herkes sıkı tutunsun! Dayanın!
Hah. Orman ruhunun çiçekleri büyütebildiğini bilmiyordum.
San. San, bak.
Tüm ağaçlar geri dönse bile, artık burası onun ormanı olmayacak.
Büyük orman ruhu öldü.
Asla. O yaşamın kendisi. O ölmedi, San.
Şu anda burada, bize birşey söylemeye çalışıyor--
ikimizinde yaşamasını.
Ashitaka, benim için çok şey ifade ediyorsun ama insanları yaptıkları şeyler yüzünden affedemem.
Anlıyorum. Sen ormanda yaşayacaksın, ve ben demirkasaba'nın tekrar kurulmasına yardım edeceğim.
Daima yakınında olacağım.
Yakul ve ben ne zaman vaktimiz olursa seni ziyarete geleceğiz, tamam mı?
Büyüleyici. Kurtlar ve o çılgın kurt kız hepimizin hayatını kurtardı.
Ashitaka. Onu birisi bulabilir mi? Ona teşekkür etmem gerek.
Herşeye en baştan başlayacağız. Bu sefer daha iyi bir kasaba kuracağız.
Pekala, pes ediyorum. Aptallara karşı kazanamazsın.
Altyazı: Seru/Frost ICQ UIN: 67218720 seru@zipmail.com
Ayışığında Kalbini hissettim
Öldürücü bir okun atışı gibi titredim
Ayın saf ışığında
Bana baktın
Kimse kalbini bilmiyor
Güneş gittiğinde seni gördüm
Güzel ve unutulmaz ama soğuk
Bıçağın keskin yüzü gibi
Çok keskin ve çok tatlı
Kimse kalbini bilmiyor
Tüm acıların üzüntü ve azap
Gece olduğunda ormanda
Kilitlenir gizli kalbine
Dünyaya ait.
Karanlıkta acı çeken şeyler
ya da karanlıkta ağlayan şeyler